دانشگاه تبریز جامعه شناسی سبک زندگی 2423-7558 10 2 2025 07 23 A Study of the Impact of Social Capital Factors on the Social Health of Citizens مطالعه تأثیر عوامل سرمایه اجتماعی بر سلامت اجتماعی شهروندان 53 73 19987 10.22034/sls.2025.67028.1526 FA طاها عشایری 1. گروه تاریخ و جامعه‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. لیلا ولیزاده 2. دانشجوی جامعه‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران رقیه نصیری 3. دانشجوی جامعه‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2025 04 28 Social health is considered one of the most important components of the quality of life and social welfare of citizens. Social capital refers to support, belonging, social bonds, and mutual assistance in the face of social problems and challenges, as well as collective rituals. An increase in social capital enhances social health and reduces social risks by lowering anxiety, worry, and mental stress. The research method employed is meta-analysis, covering the period from 1390 to 1403. From an initial pool of 50 scientific documents, 41 studies were selected for inclusion. The overall results indicate that the effect of social capital on social health has been substantiated, with the variables of social support, social trust, social participation, social belonging, and social cohesion playing a crucial role in strengthening collective efficiency and performance in addressing social problems and challenges, as well as reducing psychosocial abnormalities during the period from 1390 to 1403. The presence of honest behaviors, mutual commitment among individuals in society, and voluntary civic participation—irrespective of cultural differences—contribute to social development, improve quality of life, and enhance individual and collective empowerment. Under the influence of social capital, individuals cooperate for collective interests and common goals through social support, trust, and cohesion, moving away from individualism, indifference, and concerns such as anxiety and stress. سلامت اجتماعی، مهم‌ترین اصل کیفیت زندگی و رفاه اجتماعی شهروندان محسوب می‌شود. سرمایة اجتماعی به معنای حمایت، تعلق، پیوندهای اجتماعی و پشتیبانی از همدیگردر هنگام مواجهه با مشکلات و سختی‌های اجتماعی و هم مناسک جمعی است. با افزایش میزان سرمایة اجتماعی به دلیل کاهش اضطراب، نگرانی و استرس روانی، بر سلامت اجتماعی افزوده واز مخاطره‌های اجتماعی کاسته می‌شود. بر این اساس هدف اصلی تحقیق مطالعه تأثیر عوامل سرمایه اجتماعی بر سلامت اجتماعی شهروندان است. روش تحقیق از نوع فراتحلیل دربازة زمانی 1390 الی 1403 است. از جامعة آماری 50 سند علمی، 41 پژوهش انتخاب شدند. نتایج کلی پژوهش نشان می‌دهد که تأثیر سرمایه اجتماعی بر سلامت اجتماعی مورد تأیید قرار گرفته و متغیرهای حمایت اجتماعی، اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی، تعلق اجتماعی و انسجام اجتماعی در تقویت کارایی جمعی و عملکرد جمعی برای مقابله با مسائل و آسیب‌های اجتماعی و کاهش ناهنجاری‌های روانی- اجتماعی طی بازه زمانی 1390 الی 1403 نقش حیاتی داشته است. وجود رفتارهای صادقانه، تعهد افراد جامعه به همدیگر و مشارکت داوطلبانه و مدنی سوای تفاوت‌های فرهنگی منجر به توسعة اجتماعی، زندگی و افزایش توانمندی فردی-اجتماعی می‌شود. در سایه سرمایة اجتماعی، و در اثر حمایت اجتماعی، اعتماد و پیوستگی‌های اجتماعی، شهروندان برای منافع جمعی و هدف‌های مشترک همکاری کرده و از فردگرایی، بی‌تفاوتی و نگرانی و اضطراب‌ دوری می‌کنند. https://sls.tabrizu.ac.ir/article_19987_e5333986487e891a4b2853bc70e23285.pdf