دانشگاه تبریز جامعه شناسی سبک زندگی 2423-7558 11 1 2026 04 21 Structural model of the effect of academic procrastination and fear of school on academic failure with the mediating role of teaching quality الگوی ساختاری تأثیر اهمال‌ورزی تحصیلی و ترس از مدرسه بر افت تحصیلی با نقش میانجی کیفیت تدریس 1 28 21559 10.22034/sls.2026.67895.1547 FA مهناز باوفا 1. دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. علی رضائی شریف 2. استاد گروه مشاوره، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. Journal Article 2025 06 28 The aim of the research was to develop a structural model of the effect of academic procrastination and fear of school on academic decline with the mediating role of teaching quality. The present study was quantitative and its statistical population was first-year female students of Tabriz District 4 High School in the academic year 1402-1403. The statistical sample using the Cochran formula included 364 people, 254 people from public schools and 110 people from non-profit schools and the stratified random sampling method. Research tools: Academic procrastination questionnaire, fear of school questionnaire, teaching method quality questionnaire and the criterion of "quality of students' GPA" was the difference in the average score of the previous year and the current year. Quantitative data analysis was performed using Spss16 and Lisrel8.8 software. Findings: Procrastination and fear of school have a significant direct and indirect effect on the quality of students' GPA; the effect of procrastination is greater than fear of school. Teaching quality, as a mediating variable, plays a key and effective role in improving academic performance. By implementing educational interventions for procrastination, school fear, and improving teaching quality, academic decline in students can be minimized and academic progress can be witnessed. پژوهش حاضر،  با مدل ساختاری تأثیر اهمال‌ورزی تحصیلی و ترس از مدرسه بر افت تحصیلی با نقش میانجی کیفیت تدریس صورت گرفت. پژوهش حاضر، کمی، و جامعه آماری آن، دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه اول ناحیه 4 شهر تبریز در سال تحصیلی 1403-1402 است. نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران شامل 364 نفر که 254 نفر از مدارس دولتی و 110 نفر از مدارس غیرانتفاعی به روش نمونه‏گیری تصادفی طبقه‏ای انتخاب گردید. ابزارهای پژوهش، پرسش‏نامه اهمال‏کاری تحصیلی، پرسش‏نامه هراس از مدرسه، پرسش‏نامه کیفیت روش تدریس و تفاوت معدل سال قبل و سال جاری به عنوان معیار" کیفت معدل دانش‌آموزان " در نظر گرفته شد. تحلیل کمی داده‌ها از نرم‏افزار Spss16  و Lisrel8.8 استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که اهمال‌کاری و هراس از مدرسه هم به صورت مستقیم و غیرمستقیم(از طریق کیفیت تدریس) بر کیفیت معدل دانش‌آموزان تأثیر معناداری دارند؛ اما اثر اهمال‌کاری نسبت به هراس از مدرسه بیشتر است. همچنین کیفیت تدریس به‌عنوان متغیر میانجی، نقش کلیدی و مؤثری در بهبود عملکرد تحصیلی ایفا می‌کند. بنابراین می‌توان با اجرای مداخله‌های آموزشی اهمال‌ورزی، ترس از مدرسه و بهبود کیفیت تدریس، افت تحصیلی را در دانش‌آموزان به حداقل رسانده و شاهد پیشرفت تحصیلی در دانش‏آموزان شد. https://sls.tabrizu.ac.ir/article_21559_d9dcabfcab493b43d001b5c9a9bbbdf5.pdf