دانشگاه تبریزجامعه شناسی سبک زندگی2423-755810220250723Virtual Education Style: A Step Towards Improving the Knowledge of Mothers with Student Children in Karajسبک آموزش مجازی؛ گامی در راستای ارتقای دانش مادران دارای فرزند دانش آموز در کرج1272003110.22034/sls.2025.66671.1515FAاکبرطالب پوردانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانفاطمهلشنیکارشناس ارشد علوم اجتماعی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایرانJournal Article20250408The spread of the COVID-19 pandemic and the virtualization of education have significantly increased both Internet usage and its penetration rate, particularly among housewives. In light of the social (physical) distancing policy and the shift to virtual education, the presence of women in digital networks and its impact on their virtual knowledge has gained considerable importance. This study aims to investigate the impact of virtual education styles on enhancing the virtual knowledge of mothers in Karaj. The statistical population of the study consisted of mothers with student children, from which a sample of 384 participants was selected using random cluster sampling. The theoretical frameworks applied in this research were Dissemination Theory, Habermas' Public Sphere, and Cyberfeminism. The research method was survey-based, and the findings were analyzed using SPSS software. The results indicated that the virtual education style is effective in improving mothers' media literacy. Additionally, several variables had a significant impact on media literacy, including the number of hours spent working with children, the level of familiarity with technology, access to Internet devices, the educational method employed, technology usage skills, ease of access, years of Internet usage, familiarity with SHAD, participation in training courses, and the level of SHAD usage.<strong> </strong><br />با شیوع کرونا و مجازیشدن مدارس، میزان مصرف و ضریب نفوذ اینترنت در کشور بهویژه میان زنان خانهدار رشد چشمگیری یافت. با توجه به سیاست فاصلهگذاری اجتماعی(فیزیکی) در دوران کرونا و آموزش مجازی دانشآموزان، حضور زنان در شبکهها و تأثیرات این شبکهها بر ارتقای دانش مجازی آنان اهمیت یافت و بهعنوان نوعی از سبک آموزش ذیل سبک زندگی مدرن قرار گرفت. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر سبک آموزش مجازی بر افزایش و ارتقای دانش مجازی مادران دارای فرزند دانشآموز در شهر کرج است. جامعه آماری تحقیق، مادران دارای فرزند دانشآموز شهر کرج بود که از این تعداد نمونهای به حجم ۳۸۴ نفر با استفاده از نمونهگیری خوشهای تصادفی بهعنوان نمونه آماری انتخاب شد. نظریههای اشاعه، رضایت و خشنودی، حوزه عمومی هابرماس و سایبرفمنیسم به عنوان چهارچوب تئوریک و به منظور تبیین مسأله پژوهش مطرح شدند. روش تحقیق پژوهش پیمایش است و یافتههای تحقیق با استفاده از نرمافزار spssمورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتههای پژوهش نشان دادند سبک آموزش مجازی بر ارتقای سواد رسانهای مادران مؤثر است. همچنین متغیرهای میزان ساعات کار با فرزند، میزان آشنایی، دسترسی به تجهیزات اینترنتی، نحوه آموزش، مهارت استفاده، سهولت دسترسی، سالهای استفاده، میزان آشنایی با شاد، برگزاری دورههای آموزشی، و میزان استفاده از شاد به ترتیب بیشترین تأثیر را بر ارتقای سواد رسانهای داشتند.<br /> https://sls.tabrizu.ac.ir/article_20031_4a89e58defe6ddb234585556f0568eb8.pdfدانشگاه تبریزجامعه شناسی سبک زندگی2423-755810220250723The Lifeworld of Resistance and Adaptation in Structured Marginalization: Dynamics of Informal Livelihoods Among Afghan Migrant Families in Iranزیستجهانِ مقاومت و انطباق در حاشیهنشینی ساختاریافته : پویاییهای زیست غیررسمی خانوادههای مهاجر افغانستانی28521998610.22034/sls.2025.66771.1518FAحسینمیرزائی1. گروه مطالعات فرهنگی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایرانمریمجلالیدانش آموحته رشته مردم شناسی دانشگاه علامه طباطبائیJournal Article20250414This research examines the lives of Afghan migrants in the Damgostar livestock farming complex, located in southern Tehran province. Using a qualitative approach and an ethnographic methodology, the researcher collected data through immersion in the lives of two Afghan families and a single individual employed at the dairy farm. The findings indicate that the migrants have established a parallel system through informal economic mechanisms, which rests on three main pillars: modern patron-client relationships, a resistance economy, and the reproduction of cultural capital. The study suggests that the migrants have adapted to challenging conditions through creative and selective adaptation strategies. Female migrants, in particular, play a crucial role in the development of "social capital" and participation in economic activities. Additionally, the female body is regarded as a political text—both a restricted and controlled domain and a tool for everyday resistance. Educational and health challenges for children and women, especially with regard to accessing medical services and educational opportunities, are key issues addressed in the research. Kinship networks are also vital in supporting migrants and facilitating their adaptation to new circumstances. Ultimately, the research provides policy recommendations, such as formalizing parallel economic systems and establishing mobile health centers.این پژوهش به بررسی زندگی مهاجران افغانستانی در مجتمع دامپروری دامگستر در جنوب تهران میپردازد. با استفاده از روش کیفی و رویکرد مردمنگارانه، پژوهشگر با حضور مشارکتجویانه در زندگی دو خانوادة افغانستانی در دامداری، دادههای خود را گردآوری کرده است. یافتهها نشان میدهد مهاجران از طریق سازوکارهای اقتصادی غیررسمی، نظامی موازی ایجاد کردهاند که بر سه پایة روابط ارباب-رعیتی مدرن، اقتصاد مقاومتی و بازتولید سرمایه فرهنگی استوار است. مطالعه حاکی از آن است که مهاجران از طریق راهبردهای خلاقانه و انطباق انتخابی، با شرایط دشوار سازگار شدهاند. زنان مهاجر بهویژه نقش مهمی در توسعة «سرمایة رابطهای» و مشارکت در فعالیتهای اقتصادی ایفا میکنند. همچنین، بدن زنان به عنوان متن سیاسی، هم قلمرویی محدود و کنترلشده و هم ابزاری برای مقاومت روزمره تلقی میشود. چالشهای آموزشی و بهداشتی کودکان و زنان، بهویژه در دسترسی به خدمات پزشکی و فرصتهای تحصیلی، از دیگر موضوعات مهم پژوهش است. شبکههای خویشاوندی نیز نقش حیاتی در حمایت از مهاجران و تسهیل انطباق آنها با شرایط جدید ایفا میکنند. در نهایت، پژوهش، توصیههایی برای سیاستگذاری، از جمله رسمیتبخشی به نظامهای اقتصادی موازی و ایجاد مراکز بهداشتی سیار، ارائه میدهد.https://sls.tabrizu.ac.ir/article_19986_608b26cd8e7892abf6bd853f1fbde79d.pdfدانشگاه تبریزجامعه شناسی سبک زندگی2423-755810220250723A Study of the Impact of Social Capital Factors on the Social Health of Citizensمطالعه تأثیر عوامل سرمایه اجتماعی بر سلامت اجتماعی شهروندان53731998710.22034/sls.2025.67028.1526FAطاهاعشایری1. گروه تاریخ و جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.لیلاولیزاده2. دانشجوی جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانرقیهنصیری3. دانشجوی جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایرانJournal Article20250428Social health is considered one of the most important components of the quality of life and social welfare of citizens. Social capital refers to support, belonging, social bonds, and mutual assistance in the face of social problems and challenges, as well as collective rituals. An increase in social capital enhances social health and reduces social risks by lowering anxiety, worry, and mental stress. The research method employed is meta-analysis, covering the period from 1390 to 1403. From an initial pool of 50 scientific documents, 41 studies were selected for inclusion. The overall results indicate that the effect of social capital on social health has been substantiated, with the variables of social support, social trust, social participation, social belonging, and social cohesion playing a crucial role in strengthening collective efficiency and performance in addressing social problems and challenges, as well as reducing psychosocial abnormalities during the period from 1390 to 1403. The presence of honest behaviors, mutual commitment among individuals in society, and voluntary civic participation—irrespective of cultural differences—contribute to social development, improve quality of life, and enhance individual and collective empowerment. Under the influence of social capital, individuals cooperate for collective interests and common goals through social support, trust, and cohesion, moving away from individualism, indifference, and concerns such as anxiety and stress.سلامت اجتماعی، مهمترین اصل کیفیت زندگی و رفاه اجتماعی شهروندان محسوب میشود. سرمایة اجتماعی به معنای حمایت، تعلق، پیوندهای اجتماعی و پشتیبانی از همدیگردر هنگام مواجهه با مشکلات و سختیهای اجتماعی و هم مناسک جمعی است. با افزایش میزان سرمایة اجتماعی به دلیل کاهش اضطراب، نگرانی و استرس روانی، بر سلامت اجتماعی افزوده واز مخاطرههای اجتماعی کاسته میشود. بر این اساس هدف اصلی تحقیق مطالعه تأثیر عوامل سرمایه اجتماعی بر سلامت اجتماعی شهروندان است. روش تحقیق از نوع فراتحلیل دربازة زمانی 1390 الی 1403 است. از جامعة آماری 50 سند علمی، 41 پژوهش انتخاب شدند. نتایج کلی پژوهش نشان میدهد که تأثیر سرمایه اجتماعی بر سلامت اجتماعی مورد تأیید قرار گرفته و متغیرهای حمایت اجتماعی، اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی، تعلق اجتماعی و انسجام اجتماعی در تقویت کارایی جمعی و عملکرد جمعی برای مقابله با مسائل و آسیبهای اجتماعی و کاهش ناهنجاریهای روانی- اجتماعی طی بازه زمانی 1390 الی 1403 نقش حیاتی داشته است. وجود رفتارهای صادقانه، تعهد افراد جامعه به همدیگر و مشارکت داوطلبانه و مدنی سوای تفاوتهای فرهنگی منجر به توسعة اجتماعی، زندگی و افزایش توانمندی فردی-اجتماعی میشود. در سایه سرمایة اجتماعی، و در اثر حمایت اجتماعی، اعتماد و پیوستگیهای اجتماعی، شهروندان برای منافع جمعی و هدفهای مشترک همکاری کرده و از فردگرایی، بیتفاوتی و نگرانی و اضطراب دوری میکنند.https://sls.tabrizu.ac.ir/article_19987_e5333986487e891a4b2853bc70e23285.pdfدانشگاه تبریزجامعه شناسی سبک زندگی2423-755810220250723Studying Changes in the Culture of Altruism in the Market Space: A Qualitative Approachمطالعه تغییر در فرهنگ یاریگری در فضای بازار با رویکرد کیفی74972002810.22034/sls.2025.66106.1499FAفاطمهگلابیهیئت علمی گروه علوم اجتماعی
دانشگاه تبریز - دانشکده حقوق و علوم اجتماعیمحمدعباس زادهگروه علوم اجتماعی دانشگاه تبریزمحمدپرتوی اصلگروه علوم اجتماعی دانشگاه تبریزJournal Article20250227The This study examines the transformation of the culture of mutual aid in the Grand Bazaar of Tabriz, the extent of social participation in the past and present, and the barriers affecting its change from a historical and empirical perspective. The research employs a qualitative method based on grounded theory using Strauss and Corbin's systematic approach. The statistical population includes individuals knowledgeable about past mutual aid practices, board members of charitable funds, and intermediaries of charitable affairs, selected through the snowball sampling method. Data were collected through in-depth interviews, reaching theoretical saturation after 13 interviews. The analysis was conducted using open, axial, and selective coding. The findings indicate that, in the past, social capital (trust, religious capital, and participation) played a crucial role in fostering mutual aid. Key factors included trust among tradespeople and charity intermediaries, adherence to religious principles, participation of community elders in charitable activities and religious ceremonies, and socialization based on mutual aid within families, schools, and workplaces. Additionally, situational mutual aid (such as support during financial hardships), transparent communication networks, and the widespread engagement of tradespeople in mutual aid strengthened this culture. The practice of living at an equal level, reflected in shared clothing styles and communal dining among merchants and workers, further reinforced social cohesion.این پژوهش با هدف بررسی تحول فرهنگ یاریگری در فضای بازار بزرگ تبریز، میزان مشارکت اجتماعی در گذشته و حال، و موانع تغییر آن از منظر تاریخی و تجربی انجام شده است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر نظریه زمینهای با رویکرد سیستماتیک استراوس و کوربین است. جامعه آماری شامل افراد آگاه به همیاری گذشته، اعضای هیئتمدیره صندوقهای خیریه و واسطهگران امور خیریه است که به روش گلوله برفی انتخاب شدهاند. اطلاعات از طریق مصاحبههای عمیق گردآوری شد و پس از 13 مصاحبه، اشباع نظری حاصل شد. دادهها با سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. یافتهها نشان میدهد که در گذشته، سرمایه اجتماعی (اعتماد، سرمایه دینی و مشارکت) نقشی کلیدی در همیاری داشته است. شاخصهای مؤثر شامل اعتماد در بین اصناف و واسطههای خیریه، اعتقاد و عمل به اصول دینی، مشارکت بزرگان در امور خیریه و آیینهای مذهبی، و اجتماعیشدن مبتنی بر همیاری در خانواده، مدرسه و محیط کار بوده است. همچنین، همیاری اقتضایی (مانند حمایت از افراد در شرایط سخت)، شبکه ارتباطی شفاف و فضای همیاری گسترده در بین اصناف از دیگر عوامل تقویت این فرهنگ بودند. زندگی همسطح نیز با رفتارهایی مانند پوشش و تغذیه مشترک سرمایهداران و کارکنان حجرهها، موجب تقویت انسجام اجتماعی میشد.https://sls.tabrizu.ac.ir/article_20028_f34fb6143b5f3d96c29f663df0cffc66.pdfدانشگاه تبریزجامعه شناسی سبک زندگی2423-755810220250723Reviewing the discourse themes of residents from Khalilabad neighborhood in Tabriz metropolis regarding the state of urban furniture in public spaces.بازخوانی مضامین گفتمان ساکنین محله خلیل آباد کلانشهر تبریز از وضعیت مبلمان فضاهای عمومی شهری981212002910.22034/sls.2025.66122.1498FAایرجتیموری1. گروه برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانمهدیوزیری2. دانش آموخته مقطع دکتری جامعه شناسی سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرانامیراسماعیلی زنگ آباد3. دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20250226This study examines the state of street furniture in the public spaces of Khalilabad neighborhood in northwest Tabriz. Given its significance in urban design, street furniture is often neglected in informal settlements. This applied research employed field studies and semi-structured interviews for data collection, utilizing content and thematic analysis. The findings indicate that both the quantity and quality of street furniture in Khalilabad do not meet standard requirements. Residents expressed dissatisfaction with issues such as poor asphalt conditions, inadequate trash bins, insufficient lighting, lack of equipment at bus stops, absence of parks and benches, minimal greenery, and the overall appearance of the neighborhood. The primary factors behind these deficiencies include unauthorized constructions, lack of attention from authorities, economic constraints, insufficient supervision, weak interaction between residents and officials, high population density limiting installation space, and the absence of effective urban planning and management.این پژوهش به بررسی وضعیت مبلمان شهری در فضاهای عمومی محلة خلیلآباد در شمالغرب تبریز میپردازد. با توجه به تأثیر فضاهای عمومی بر جنبههای روانی، فرهنگی و اجتماعی زندگی افراد، توجه به مبلمان شهری در مناطق اسکان غیررسمی ضروری است. پژوهش حاضر از روشهای میدانی و مصاحبههای نیمهساختاریافته برای جمعآوری دادهها استفاده کرده و با بهرهگیری از تحلیل محتوا و تحلیل تماتیک، وضعیت مبلمان شهری را ارزیابی نموده است. یافتهها نشان میدهند که کمیت و کیفیت مبلمان شهری در این محله استانداردهای لازم را ندارد. ساکنان از مشکلاتی مانند نبود آسفالت مناسب، کیفیت پایین سطلهای زباله، روشنایی ضعیف، کمبود تجهیزات در ایستگاههای اتوبوس، فقدان پارک و نیمکت، و نمای نامناسب محله ابراز نارضایتی کردهاند. عوامل اصلی این وضعیت شامل ساختوسازهای غیرمجاز، کمتوجهی مسئولان، مشکلات اقتصادی، نبود نظارت، تعامل ضعیف میان مردم و مدیران شهری، تراکم جمعیتی بالا و نبود برنامهریزی و مدیریت شهری صحیح است.https://sls.tabrizu.ac.ir/article_20029_3a0914ac975f1b12c4e18cd927109f59.pdfدانشگاه تبریزجامعه شناسی سبک زندگی2423-755810220250723Investigating the Impact of Artificial Intelligence on Sustainable Consumption and Lifestyle Choices among Sports Product Consumers: A UTAUT2-Based Approachبررسی تأثیر هوش مصنوعی بر رفتار مصرف پایدار و انتخاب سبک زندگی در بین مصرفکنندگان محصولات ورزشی : تحلیل مبتنی بر UTAUT21999710.22034/sls.2025.67108.1529FAسجادپاشاییگروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20250502In the age of digital transformation, Artificial Intelligence (AI) has become a major force in changing consumer behavior and lifestyle. This study presents a new theoretical and practical contribution by using the Unified Theory of Acceptance and Use of Technology 2 (UTAUT2) to explore how AI affects sustainable consumption and lifestyle choices in the sports product market, a topic that has often been ignored in past research. This is an applied and correlational study. The data were collected from 265 active sports product consumers selected through random sampling. A standard questionnaire by Sharma and Sharma (2024) was used, and the results were analyzed using structural equation modeling (PLS-SEM). The results showed that all UTAUT2 components, performance expectancy, effort expectancy, social influence, and facilitating conditions had significant effects on behavioral intention to use AI technologies. Also, behavioral intention had a strong and meaningful effect on sustainable consumption behavior. These findings suggest that when AI technologies match consumer values and lifestyle, it can increase the acceptance of technology and guide consumers toward greener choices. The results have practical applications in designing smart recommendation systems, green marketing campaigns, and technology-related policies to promote sustainable consumption, especially in the sports industry.در عصر تحول دیجیتال، هوش مصنوعی (AI) به یکی از نیروهای پیشبرنده در بازتعریف رفتار مصرفکننده و سبک زندگی تبدیل شده است. این مطالعه یک مشارکت نظری و تجربی نوآورانه را با ادغام نظریه UTAUT2 در زمینه مصرف پایدار و انتخابهای سبک زندگی در بازار محصولات ورزشی ارائه میدهد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل 265 نفر از خریداران فعال محصولات ورزشی بود که از طریق نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه استاندارد شارما و شارما (2024) گردآوری و با مدلسازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) تحلیل شدند. یافتهها نشان دادند که تمامی مؤلفههای مدل UTAUT2 شامل انتظار عملکرد، انتظار تلاش، تأثیر اجتماعی و شرایط تسهیلگر اثر معناداری بر قصد رفتاری برای استفاده از فناوریهای مبتنی بر هوش مصنوعی دارند. همچنین، قصد رفتاری مبتنی بر هوش مصنوعی بهطور قوی و معنادار رفتار مصرف پایدار را پیشبینی کرد. نتایج حاکی از آن است که همراستایی قابلیتهای AI با ارزشها و سبک زندگی مصرفکنندگان، میتواند پذیرش فناوری را تقویت کرده و به سمت انتخابهای سبزتر سوق دهد. یافتهها میتوانند در طراحی سیستمهای توصیهگر هوشمند، کمپینهای بازاریابی سبز و سیاستگذاری فناورانه برای ترویج مصرف پایدار بهویژه در صنعت ورزش بهکار گرفته شوند.