بررسی نقش مشارکت در ورزش های گروهی و انفرادی در کیفیت زندگی بیماران بهبودیافته از اعتیاد

نویسنده

کارشناسی ارشد، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران: ایران

چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ورزش ­های گروهی و انفرادی بر کیفیت زندگی بیماران بهبود یافته از اعتیاد بود. این پژوهش از لحاظ نتیجه کاربردی و از لحاظ روش­ شناسی، تجربی بود. جامعه آماری پژوهش تمامی معتادانی بودند که در تابستان سال 2019 به مراکز ترک اعتیاد استان تهران مراجعه نموده بودند. نمونه آماری شامل 90 نفر بودند که به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده شامل پرسشنامه محقق ساخته مشخصات فردی و پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی 26 سؤالی (WHOQOL-BREF) بودند. تجزیه و تحلیل داده ­های پژوهش در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی صورت گرفت. در سطح آمار توصیفی با استفاده از مشخصه ­های آماری نظیر فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار به تجزیه و تحلیل داده­ ها پرداخته و در سطح آمار استنباطی از آزمون کومولوگروف-اسمیرونوف (K-S) جهت بررسی نرمال بودن داده ­ها، آزمون لوین جهت بررسی همسانی واریانس ­ها و آزمون F جهت بررسی همگنی شیب رگرسیونی و در نهایت از آنالیز تحلیل کوواریانس (ANCOVVA) جهت تحلیل فرضیه ­ها استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ­های جمع‌آوری شده از نرم­ افزار Spss نسخه 22 استفاده شد. بر اساس نتایج به دست آمده، فرضیه­ های پژوهش در سطح معناداری P<0/05 تأیید شدند. این نتایج نشان داد ورزش­ های گروهی و انفرادی تأثیر مثبت و معنی­ داری بر کیفیت زندگی معتادان درحال بهبودی داشت و همچنین ورزش گروهی موجب افزایش کیفیت زندگی بیشتری نسبت به ورزش ­های انفرادی بود.
مقدمه
عواقب جبران‌ناپذیر اعتیاد و درصد بالای نسل جوان گرفتار آن، ضرورت پیشگیری و درمان این بلای خانمان‌سوز را گوشزد می­کند و نیازمند این است مسئولین امر و مردم با همت بیشتری برای بهبود این وضعیت اقدام کنند (عالی و جندقی، 1999). یکی از رویکردهای درمان اعتیاد، بهره­ گیری از برنامه­ های جایگزین است، برنامه­ هایی که در نهایت، درصدد است فرد را ازنظر هیجانی متحول سازد و عزت­نفس وی را افزایش دهد. عزت‌نفس پایین و احساس ناکارآمدی عامل زیربنایی مصرف مواد هستند. فراهم کردن فضاهای مناسب از قبیل گسترش مراکز ورزشی، هنری و تفریحی می ­توانند در پیشگیری و درمان اعتیاد کمک‌کننده باشد (شاه­ محمدی، 2009). ورزش یک روش غیر دارویی است که می ­تواند یک روش درمانی و محافظتی در برابر اعتیاد و جلوگیری از بازگشت به مصرف مواد باشد (قربان زاده و لطفی، 2018). همچنین ورزش نقش مهمی در سلامت روان انسان دارد، به‌طوری‌که در سال 2002 شعار سازمان بهداشت جهانی «تحرک رمز سلامتی» عنوان‌شده است (نوروزی و همکاران، 2011). هم‌چنین ثابت‌شده است که ورزش موجب کاهش اضطراب و افسردگی، تنظیم و تعدیل میزان استرس‌ها و فشارهای روانی و حتی تعقیب شخصیتی به‌صورت پیدایش دید بهتر نسبت به زندگی می‌شود (فضلی و الوندی، 2012).
 
ابزار پژوهش
این پژوهش از لحاظ نتیجه کاربردی و از لحاظ روش­شناسی، تجربی بود. جامعه آماری پژوهش تمامی معتادانی بودند که در تابستان سال 2019 به مراکز ترک اعتیاد استان تهران مراجعه نموده بودند. نمونه آماری شامل 90 نفر بودند که به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش نیز شامل: ۱- پرسشنامه محقق ساخته مشخصات فردی:این پرسشنامه حاوی سؤالاتی در رابطه با مشخصات فردی آزمودنی­ از قبیل سن، قد، وزن، وضعیت تأهل، وضعیت شغلی، میزان فعالیت بدنی در هفته، سابقه ورزشی، مدت‌زمان مصرف مواد مخدر، نوع مواد مصرفی و مدت‌زمان بهبودی بود.
۲- پرسشنامه 26 سؤالی کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (WHOQOL - BREF): یک ابزار اندازه­ گیری و جمع­آوری داده­ ها در این تحقیق پرسشنامه 26 سؤالی کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی است که در سال 1996 توسط گروهی از کارشناسان سازمان بهداشت جهانی با تعدیل گویه­ های فرم 100 سؤالی این پرسشنامه ساخته شد که کیفیت زندگی کلی و عمومی فرد را می ­سنجد. (جات و همکاران، 2006). تمرین ­ها و ورزش ­هایی که در این پژوهش استفاده شد شامل ورزش ­های گروهی و انفرادی و تمرینات آمادگی جسمانی و چند مسابقه بود. در انتخاب ورزش ­ها به عملی بودن آن­ها توجه شد که این موضوع از این لحاظ حائز اهمیت است که با فضای کافی و همچنین وسایل و تجهیزاتی که در دسترس بودند و در نظر گرفتن شرایط ایمنی آزمودنی­ ها هم­خوانی داشته باشند. هر جلسه تمرینی یک ساعت بود که 20 دقیقه برای گرم کردن، 30 دقیقه برای تمرین اصلی و برگزاری رقابت دوستانه و 10 دقیقه انتهایی برای سرد کردن و بازگشت به حالت اولیه در نظر گرفته شد.
 
تجزیه‌وتحلیل یافته‌ها
 
با توجه به آنالیز کوواریانس برای تحلیل متغیر کیفیت زندگی در گروه آزمایش و کنترل با توجه به سطح معناداری و آماره F اختلاف بین آن‌ها ازلحاظ آماری معنادار می‌باشد. لذا بین نمرات پس‌آزمون کیفیت زندگی در گروه ورزش گروهی و انفرادی با نمرات پس‌آزمون و پیش‌آزمون گروه کنترل و پیش‌آزمون گروه ورزش گروهی و انفرادی تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین این اختلاف با توجه به میانگین متغیرها به سمت گروه آزمایش پس‌آزمون یا همان گروه ورزش گروهی و انفرادی می‌باشد؛ به‌عبارت‌دیگر گروهی که ورزش گروهی و انفرادی انجام داده‌اند کیفیت زندگی بهتری نسبت به گروه کنترل دارند. به‌عبارت‌دیگر ورزش گروهی و انفرادی موجب افزایش کیفیت زندگی در آن‌ها گردیده است. بدین ترتیب فرضیه اول پژوهش تائید گردید.
 
نتیجه‌گیری
امروزه جوامع به‌طور گسترده­ای از نقش ابزاری فعالیت بدنی در کیفیت زندگی فردی آگاه شده­ اند. اطلاعات حمایت­ کننده در مورد فواید ناشی از شرکت در فعالیت جسمانی مناسب و ادامه منظم آن در سلامتی رو به افزایش است (خلجی، 1396). امروزه نقش مهم فعالیت جسمانی در پیشگیری از امراض و ارتقای سلامت روشن ­تر شده است. ارزش ورزش به‌عنوان یک روش درمانی در معالجه امراض و توان‌بخشی صدمات مشخص گردیده است (ساری و همکاران، 2019). این ارتباط تنگاتنگ ما را براین داشت که یکی از مناسب­ترین و مفیدترین روش­های درمانی، یعنی ورزش و فعالیت ­بدنی را انتخاب کنیم وهمان‌طور که نتایج پژوهش نشان داد، در این راه به نتیجه مطلوب رسیدیم و توانستیم گوشه ­ای از رسالت جامعه تربیت­ بدنی کشور، یعنی مشارکت در توسعه سلامت جامعه را جامه عمل بپوشانیم.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The role of participation group and individual sports in the quality of life of patients recovering from addiction

نویسنده [English]

  • Fatemeh Mohammadkhah jeirany
M.Sc., Department of Sports Management, Allameh Tabatabai University, Tehran: Iran
چکیده [English]

The aim of this study was to investigate the effect of group and individual exercise on the quality of life of patients with improved addiction. This research was applied in terms of results and experimental in terms of methodology. The statistical population of the study was all addicts who had referred to addiction treatment centers in Tehran province in the summer of 2019. The statistical sample consisted of 90 people who were randomly selected. The instruments used included a researcher-made demographic questionnaire and the standard quality of life questionnaire of the World Health Organization 26 questions (WHOQOL-BREF). Research data were analyzed at two levels of descriptive and inferential statistics. At the level of descriptive statistics, data were analyzed using statistical characteristics such as frequency, percentage, mean, and standard deviation. Levin was used to examine the homogeneity of variances and F test was used to examine the homogeneity of regression slope and finally analysis of covariance (ANCOVVA) was used to analyze the hypotheses. Spss software version 22 was used to analyze the collected data. Based on the obtained results, the research hypotheses were fixed at a significance level of P <0.05. These results showed that group and individual exercise had a positive and significant effect on the quality of life of recovering addicts and also group exercise increased the quality of life more than individual exercise.
Introduction
The irreversible consequences of addiction and the high percentage of the young generation affected by it, warns of the need to prevent and treat this scourge and requires that the authorities and the people work harder to improve this situation (Aali and Jandaghi, 1999). One approach to treating addiction is to use alternative programs, programs that ultimately seek to transform the person emotionally and increase their self-esteem. Low self-esteem and feelings of inefficiency are the underlying causes of substance use. Providing appropriate spaces such as the expansion of sports, arts and recreation centers can be helpful in the prevention and treatment of addiction (Shahmohammadi, 2009). Exercise is a non-pharmacological method that can be a therapeutic and protective method against addiction and prevention of relapse (Ghorbanzadeh and Lotfi, 2018). Exercise also plays an important role in human mental health, as in 2002, the motto of the World Health Organization was "Mobility is the key to health" (Norouzi et al., 2011). It has also been proven that exercise reduces anxiety and depression, regulates stress levels and even pursues personality in the form of a better view of life (Fazli and Alvandi, 2012).
 
Methodology
This research was applied in terms of results and experimental in terms of methodology. The statistical population of the study was all addicts who had referred to addiction treatment centers in Tehran province in the summer of 2019. The statistical sample consisted of 90 people who were randomly selected. Research tools also include: 1- Researcher-made questionnaire of personal characteristics: This questionnaire contains questions related to the personal characteristics of the subject such as age, height, weight, marital status, job status, level of physical activity per week, sports history, duration of substance use Drugs were the type of drugs used and the recovery time.
2- 26-item quality of life questionnaire of the World Health Organization (WHOQOL - BREF): A tool for measuring and collecting data in this research is the 26-item questionnaire of quality of life of the World Health Organization, which was developed in 1996 by a group of experts from the Health Organization. The world was created by modifying the items of the 100-question form of this questionnaire, which measures the overall quality of life of the individual. (Jat et al., 2006). The exercises and exercises used in this study included group and individual exercises and physical training exercises and several competitions. In choosing the sports, attention was paid to their practicality, which is important in terms of having enough space as well as the tools and equipment that were available and considering the safety conditions of the subjects. Each training session was one hour, with 20 minutes for warm-up, 30 minutes for the main workout and friendly competition, and the final 10 minutes for cooling down and returning to normal.
 
Analysis of findings
According to the analysis of covariance for the analysis of quality of life in the experimental and control groups, according to the level of significance and F-statistic, the difference between them is statistically significant. Therefore, there is a significant difference between the quality of life post-test scores in the group and individual exercise group with the post-test and pre-test scores in the control group and the pre-test scores in the group and individual exercise group. Also, this difference is due to the mean of the variables towards the post-test experimental group or the same group and individual exercise group; In other words, the group that did group and individual exercise has a better quality of life than the control group. In other words, group and individual sports have increased their quality of life. Thus, the first hypothesis of the research wasconfirmed.
Conclusion
Today, societies are widely aware of the instrumental role of physical activity in the quality of individual life. Supportive information about the benefits of participating in appropriate physical activity and its regular continuation in health is increasing (Khalaji, 2017). Today, the important role of physical activity in preventing disease and promoting health has become clearer. The value of exercise as a treatment method in the treatment of diseases and rehabilitation of injuries has been identified (Sari et al., 2019). This close relationship led us to choose one of the most appropriate and useful treatment methods, namely exercise and physical activity, and as the results of the study showed, in this way we achieved the desired result and were able to get a corner of the mission. Let's implement the country's physical education community, that is, participation in the development of community health.
 
References
-    Nowruz C, Behzad and Riahi Alam, Ghazaleh (2011), A comparative study of mental health of student-athletes and non-athlete students in the field of information technology. Research Psychology Studies. (in Persian (
-    Ghorbanzadeh, B., &Lotfi, M. (2018), The Effect of Mindfulness and Physical Exercise on Addicted Women's Behavioral Characteristics and Preventing Them from Further Addiction. Journal of Sport Psychology Studies, 24; Pp: 171-92. In Persian.Doi: 10.22089/spsyj.2018.5453.1566. (in Persian (
-    Sanaei, M; Zoroastrians, S, Nowruz Seyed Hosseini, R (2013), The effect of physical activity on quality of life and life expectancy in the elderly in Mazandaran province, Journal of Sport Management Studies, No. 17, pp. 137-158. (in persian(
-    Khalaji, H; Bahram, A and Aghapour, M. (2017), Principles and foundations of physical education and sports sciences, Tehran: Samat Publications, ninth edition.  (in Persian (
-    Sari S, Bilberg R,  SøgaardA Nielsen and Kaya, KR(2020), The effect of exercise as adjunctive treatment on quality of life for individuals with alcohol use disorders: a randomized controlled trial,. BMC Public Health.

کلیدواژه‌ها [English]

  • group sports
  • individual sports
  • Addiction
  • Quality of life